توقيع شريف امام زمان (ع) به اسحاق بن يعقوب در بردارنده فرمان آن حضرت مبنى بر رجوع به راويان حديث در حوادث واقعه است. اين توقيع كه توسط شيخ كلينى نقل شده، در منابع معتبر روايى همچون كتاب «كمال الدين» شيخ صدوق و «الغيبة» شيخ طوسى ذكر گرديده است. كلينى هر چند به جهت تقيه اين توقيع را مانند ساير توقيعات امام زمان (ع) در كتاب كافى نقل نكرده است، ولى اهتمام او به روايت آن از اسحاق بن يعقوب با توجه به ارتباط كلينى با نوّاب خاص امام زمان (ع)، گوياى اعتماد او به صحت اين توقيع است. مقصود از راويان حديث در اين توقيع شريف، كسانى هستند كه روايات را با فهم و درايت نقل مى‌كنند و اينان جز فقيهان نخواهند بود. از سوى ديگر اطلاق فرمان آن حضرت مبنى بر رجوع به راويان حديث در حوادث پيش آمده، نشانگر عموميت ولايت فقيهان در عصر غيبت است.

لازم است روايات سياسى اسلام را مورد توجه ويژه قرار داد و آن را بازخوانى كرد؛ زيرا اين روايات در درون خويش گنجينه بزرگى دارد كه پايان‌ناپذير است و هنوز تمامى زواياى